Omzetten Garmin MPS formaat naar GDB of GPX

Mijn eerste GPS apparaten op de motor waren een Garmin GPS III+ en later een GPS V, we praten dan over 2001 en 2002. Nu bekeken vrij primitieve apparaatjes, die het desondanks vrij goed deden. Manco was wel het beperkte geheugen waardoor je onderweg vaak in een hotel nieuw kaartmateriaal in het apparaat moest laden.

In 2001 ben ik met de motor en de GPV III+ naar Zweden geweest, de tracks werden in .MPS formaat op de PC geladen om later te bekijken. Inmiddels zijn we 16 jaar verder, en het .MPS formaat wordt al jaren niet meer ondersteund.

Voor een nieuwe rit richting Zweden wilde ik toch deze tracks hebben, en die moeten geconverteerd worden.

Op Internet vond ik de site van JaVaWa (www.javawa.nl), een uit de hand gelopen hobby van een Zumo gebruiker. Iemand die goed kan programmeren, en zijn software via de website deelt met andere gebruikers. Daar vond ik de “RTW Tool” die gebruikt kan worden om allerlei bestanden te converteren, en zo ook van .MPS naar .GDB of .GPX

Selecteer het te converteren bestand, selecteer het gewenste formaat en klik op de Converteren knop. Zo makkelijk kan het leven zijn.image

Vervolgens is het nieuwe, geconverteerde bestand gewoon te importeren in BaseCamp.

De uitgezette route is zichbaar, maar erg grof qua opzet (begrijpelijk, er waren wat weinig waypoints).

image

Van deze route heb ik schijnbaar geen tracks meer (of nog niet kunnen vinden), maar van een andere dagtocht vanuit Stockholm heb ik nog wel een track, en deze is erg goed zichtbaar en redelijk gedetailleerd.

image

Ook detailinformatie komt nog redelijk in beeld, als ik de track open kan ik de locatie zien, datum en zijn, snelheid etc. Wat niet helemaal klopt is dat is 277 kilometer in 1:02 uur heb gereden met een gemiddelde snelheid van 266 km/u (op een Pan European ), maar dat boeit me ook niet zo eigenlijk.

image

Kortom, na 16 jaar kan ik nog redelijk goed achterhalen waar ik heb gereden, en dank zij de JaVaWa RTW Tool zijn mijn oude bestanden nog steeds bruikbaar

BMW K1600B rij-impressie

In 2015 lanceerde BMW een “concept 101” motorfiets op basis van de BMW K1600, dit als mogelijk antwoord op de Honda F6B “Bagger”, voorwaar geen lelijk design:

image

In 2016 waren de eerste geruchten dat de motor te zien zou zijn op de Intermot in Keulen, en begin 2017 werd de BMW K1600B “Bagger” officieel voorgesteld.

Eind september 2017 waren de eerste modellen in Nederland beschikbaar voor proefritten, en BMW schreeuwde dat van alle daken middels nieuwbrieven, dus een afspraak was snel gemaakt. 30 September was het zover en kon ik me melden bij Simako-BDM in Elst. Helaas was het niet zo’n beetje slecht weer, het zeek letterlijk van de regen.

Ik had zelf een kort ritje uitgezet op mijn eigen Navigator V, en omdat de K1600B hetzelfde dashboard heeft als de K1600GT ging dat natuurlijk prima passen. Mijn partner ging ook mee, en die mocht dus achterop.

image

Bij het wegrijden valt de smeuïgheid van het blok al goed op. Voor je het weet rijd je in de 4e versnelling met 1500 toeren, zonder morren en bokken en zonder dat je het idee hebt dat je het blok aan het afknijpen bent. Helaas liggen er rond de omgeving van Elst (onder Nijmegen) wel heel veel verkeersdrempels. Deze worden straf verwerkt door de vering, bijna tegen het harde aan (ik houd mijn hart vast voor het commentaar wat van achteren moet gaan komen). De kuip beschermt nog redelijk goed, ondanks dat het zo laag is. Het scherm kan wel iets omhoog, maar zo hoog als bij de K1600GT of R1200RT natuurlijk bij lange na niet.

De geometrie van de K1600B is gelijk aan de K1600GT. Het frame is van dezelfde stijfheid, en de vering ook nagenoeg hetzelfde. De zithouding is compleet anders. Je zit lager, maar omdat de hoeken van de knieholten niet dramatisch zijn, zit het best goed. De K1600B is ook voorzien van treeplanken, maar die heb ik op dit korte ritje niet gebruikt.

Het stuur is breed, serieus BREED. Hierdoor heb je de motorfiets altijd perfect onder controle, en dat draagt ook wel bij aan het algehele rijplezier.

image

Bochten worden heel soepel aan elkaar geregen, en ondanks de gestaag doorstromende regen is er geen vuiltje aan de lucht. Natuurlijk voel je de boel wel glibberen en glijden (er is veel gras gemaaid daar in de buurt, en dus veel klei en gras op de weg) maar onprettig wordt het nooit.

De zescilinder pakt mooi op en trekt lekker door, maar met 160pk en een koppel van 175Nm verwacht je natuurlijk ook niet anders.

Bij terugkomst was ook de passagier lovend. Zithouding achterop was prima, buddy zat prima (vond zelf in het begin meer dat het een formaat broodtrommel was, maar dat is gezichtsbedrog) en ook de vering gaf achterop geen reden tot klagen.

Na een uurtje rijden in de regen kan je moeilijk minpunten aanwijzen. Eentje is er dan wel. Er zitten twee fraai geïntegreerde koffers op de K1600B. Daar kan je een broodtrommel en een regenpak in kwijt. Een laptoptas zal achterop de rug moeten. Er zal vast wel een topkoffer komen, maar we moeten nog bezien hoe dat eruit gaat zien. Maar verder was ik enorm onder de indruk van het motorblok en het rijcomfort, en dat had ik gezien het uiterlijk niet direct verwacht.

Nieuwe Honda Goldwing voor 2018

Tijdens mijn vakantie in de bush in Brazilie kwam ik een motorrijder tegen, een Goldwing rijder om precies te zijn. Toen ik op een gegeven moment zei dat Honda weinig ontwikkeling doet aan de grote toermodellen als Goldwing en Pan European ontstond natuurlijk een discussie. Hij wist te melden dat Honda wel degelijk met iets bezig was, onder andere met een volledig nieuwe 2 liter 6 cilinder motor.

En zie hier…. plotseling wordt er vanuit Japan informatie de wereld ingeslingerd over een nieuwe Honda Goldwing, met een volledig nieuwe 6 cilinder motor, met een volledig nieuw ontwerp waarbij het oude, inmiddels wel gedateerde ontwerp, helemaal opnieuw is getekend.

<tekst gaat verder onder de foto>

Er is ook een foto vrijgegeven (gelekt?) zonder kuipwerk. Duidelijk zicht baar is de nieuwe motor, maar wat ook opvalt is de nieuwe voorwielophanging. Er wordt geen gebruik gemaakt van traditionele vorkpoten, maar het lijkt wel op de Telelever voorvering van grote concurrent BMW. Qua design moet ik ook denken aan de Yamaha GTS1000, maar dat was enkelzijdig natuurlijk.

<tekst gaat verder onder de foto>

Naast de nieuwe Goldwing maakt Honda ook maar meteen van de gelegenheid gebruik om een nieuw bagger model uit te bregen, uiteraard ook gebaseerd op het nieuwe 6 cilinderblok. Erg fraai.

Het gerucht gaat ook dat de nieuwe Honda’s geleverd gaan worden (misschien optioneel) van een DCT versnellingsbak, dus met dubbele koppeling.

<tekst gaat verder onder de foto>

Hopelijk komt er meer informatie op de aanstaande motorshow in Tokyo, of de grote motorbeurzen in Europe. We wachten in spanning 🙂

 

Motorrijden in Brazilie

Als motorrijder kijk je in het buitenland altijd wel wat er rondrijdt natuurlijk. De eerste week van september mocht ik naar Brazilië en dat is altijd leuk om te zien natuurlijk.

In de stad Sao Paulo rijden bijna alleen 125 cc motorfietsjes rond, en die rijden als dollen. Ze scheuren overal tussendoor met ware doodsverachting (tenminste, zo lijkt het) maar alle automobilisten houden hier goed rekening mee. Bij het stoplicht staan ze allemaal vooraan, en als het licht groen wordt dan zijn ze meteen weg. Automobilisten gaan ook pas na 5 seconden rijden, da’s wel netjes. En natuurlijk allemaal in spijkerbroek en T-shirt zoals je op de foto kunt zien.

<tekst gaat verder onder de foto>

Buiten de stad is het anders, daar rijden bijna geen 125cc motorfietsen rond, maar zie je wel grotere motoren. Gezien de staat van het wegdek (over het algemeen heel slecht) zie je bijna alleen maar R1200 GS’en en soms een F800 GS maar verder weinig. Op zondag komen de sportievere fietsen tevoorschijn, Fireblades, R1, Yamaha XJR1300 en dat soort musclebikes. Piloten dan wel volledig in leer overigens.

Zou ik zelf hier willen rijden? Daar zou ik wel eens over moeten denken, het is hier vroeg in het voorjaar, en de temperatuur loopt al op tot 32 graden, dus qua kleding wordt het wel een uitdaging. Maar met een goede all-road of off-road moet het toch wel heel gaaf zijn (buiten de stad dan :-))

Minimum leeftijd zwaar motorrijbewijs naar 21 jaar

Schreef ik twee weken terug nog wat over de motorrijbewijzen A1, A2 en A onbeperkt, inmiddels is er vanuit de EU op aangedrongen dat hier in Nederland wijzigingen worden aangebracht, en dan speciaal voor A onbeperkt.

<tekst gaat verder onder de foto>

De minimum leeftijd om examen voor A onbeperkt te doen wordt verlaagd van de huidige 24 jaar naar 21 jaar. Alleen, als je het rijbewijs hebt gehaald krijg je een ‘code 80’ op je rijbewijs waarmee je alleen op een A1 of A2 motorfiets mag rijden gedurende de eerste twee jaar. Na twee jaar, of wanneer je 24 wordt, mag je op een onbeperkte motorfiets gaan rijden, zonder opnieuw examen te hoeven doen.

Heb je al rijbewijs A2 dan zal je alsnog examen moeten doen voor het normale rijbewijs A, het gaat alleen om nieuwe examens waarbij je voor je normale rijbewijs A opgaat, en waarbij je dus een ‘code 80’ op je rijbewijs krijgt.

De wetgeving is per 12 juli 2017 aangepast, CBR is nu druk bezig met aanpassen van ICT systemen (…) en met ingang van eind november moet je dit ‘zware’ examen kunnen doen op je 21 jaar.

Michelin Pilot Road 4 GT Review

image

Discussiëren met motorrijders over banden staat bijna gelijk aan het ontketenen van een soort heilige oorlog. Die andere band is altijd beter, deze doet het prima in het grensgebied, na 7000 km gaat hij cuppen, in de regen is het een drama, allemaal redenen waarom het voor deze motorrijder wel of niet een goede band is. Gelukkig heeft de buurman dan weer hele andere ervaringen, en zijn buurman ook weer. Over een ding zijn ze het wel eens: na vervanging rijdt de nieuwe band altijd veel beter. En daar hebben ze wel een punt natuurlijk. Wat interessant is om te weten hoe een nieuwe band zich verhoudt tot een oude, afgereden band van hetzelfde type.

Mijn BMW R1200RT werd met Michel Pilot Road 4 GT (MPR4) afgeleverd, en dat beviel me prima. De MPR4 wordt in een gewone versie en in een GT versie geleverd. De laatste is voor zware jongens als de R1200RT, FJR1300, Pan European etc.

De MPR4 in een dual-compound band. In het midden is de band (beduidend) harder dan aan de zijkanten. Voordeel is natuurlijk dat je bij lange snelwegritten niet meteen alle rubber verbruikt, en bij het betere bochtenwerk de voordelen van het zachtere rubber hebt in de vorm van meer grip. En laten we eerlijk zijn, we rijden vaker rechtuit dan dat we alpenpassen met haarspelden gaan rijden.

Hoe is de levensduur van de Pilot Road 4? Na de eerste beurt van de BMW (10.000 km) kreeg ik te horen dat hij geen seizoen meer mee zou gaan. Wat wel opviel is dat de voorband sneller was versleten dan de achterband, terwijl die wel de 120pk moet verstouwen, en die dik 350 kg vooruit moet duwen. Aan de andere kant, met het remsysteem van de BMW komen er ook grote krachten op de voorband natuurlijk. En een twee dagen VRO is ook vast niet bevorderlijk voor de levensduur. Uiteindelijk zijn beide banden na 13.000 km vervangen. Ze hadden nog wel iets langer meegekund, maar met een trip naar Frankrijk voor de deur was dat geen idee.

Moderne banden worden ook voorzien van Silica, en dat verbetert de presentaties in de regen. En de MPR4 lijkt van regen weinig last te hebben. Ik denk dat ik zelf de nodige reserves inbouw als het regent, en dat de banden daardoor het prima doen in de regen. Plakstrepen en (opvul) teerstrepen heb je normaal geen last van, maar die voel je in de regen wel goed. Niet dat het onprettig wordt, maar je voelt een siddering door de motor gaan als je over zo’n streep heenrijdt.

Ook qua bochten doet de MPR4 het prima. Je kan tot het randje rijden, en zeker op het PVI-circuit in Lelystad (tijdens de VRO) voelt alles heel vertrouwd aan en heb je nooit het gevoel dat je aan de grens zit, ondanks het vrij hoge gewicht van de R1200RT. De motor wil zich wel oprichten met remmen in de bocht. Natuurlijk doet iedere motor dat wel, maar met de MPR4 is het nadrukkelijk aanwezig. Remmen in de bocht, de motor die zich opricht en dus rechtuit wil, iets wat je niet wilt en wat je goed moet opvangen met ‘countersteering’. De eerste keer was geen prettige ervaring, maar als je weet wat er gebeurt, is het geen probleem.

Na 10.000 km gaat de motor wel beduidend zwaarder sturen. Rechtuit is natuurlijk geen probleem, maar de motor moet echt de bocht in gedwongen worden. De banden lijken enigszins afgeplat (ook zichtbaar) en het voelt alsof ze ‘over het randje’ heen gezet moeten worden. Dit is natuurlijk het punt waarop je naar andere banden gaat omkijken.

<de tekst gaat onder de foto verder>

image

En hoe rijdt dan een nieuwe Pilot Road 4? Dat gaat opeens van vrij zwaar naar heel licht, bijna lichtvoetig voor zo’n grote fiets. Persoonlijk had ik het gevoel dat het zeker 500 km duurde voordat de beschermlaag eraf gesleten was en de banden helemaal vertrouwd aanvoelen. Maar daarna konden we er weer goed tegenaan, en rijdt de ‘nieuwe’ band stukken beter dan de oude band. Nu halverwege de tweede set komt de vraag natuurlijk of ik een derde set zou aanschaffen onder de BMW. Ik zou niet weten waarom niet, ben best tevreden, rijdt prima, kan er mee lezen en schrijven en gaat best lang mee. Aanrader dus.

Velgen van de motor reinigen met Dasty

De motorfiets wassen met autoshampoo gaat prima, maar behalve het losse stof krijg je de vetter rommel en zwarte remstof er niet af. Ik had de tip al eens eerder gehoord: gebruik Dasty. Verkrijgbaar bij de Wibra en een stuk goedkoper dan de speciale reinigers die je in de autohandel kan krijgen.

Spuit Dasty op de velg, met een natte spons schoonmaken en met ruim water afspoelen. Supersimpel, en succes verzekerd.