Rijbewijs A1, A2 en A, voor betering vatbaar?

Met drie puberende zonen waarvan beide ouders motor rijden komt de vraag over het motorrijbewijs wel eens naar boven.

Vroeger was het simpel, je ging naar het gemeentehuis om een “L plaatje” te halen waarmee je binnen de gemeente rond mocht rijden. Als je tevreden was hoe het ging kon je examen doen en het leven kon beginnen. In de jaren 80 werd het omgegooid en moest je theorie en praktijk doen. De praktijk was één examen, inclusief bijzondere verrichtingen. Verprutste je die, dan kon je gelijk stoppen en werd het rijden direct afgeblazen. Had je al je B rijbewijs, dan hoefde je geen theorie examen te doen. Dat werd in de jaren 90 weer anders toen er alsnog een theorie voor de motor om de hoek kwam kijken.

Inmiddels hebben we drie soorten motorrijbewijzen: A1, A2 en A onbeperkt. Wat zijn nu de verschillen? En waarom is dit, volgens sommigen, een doodsteek voor het motorrijden in het algemeen?

  • Rijbewijs A1 – Minimum leeftijd is 18 jaar (lessen mag vanaf 17), er is een theorie examen en twee praktijk examens: voertuigbeheersing en verkeersdeelneming. Grootste beperking is wel dat je maximaal 125 cc en 11 kW (15pk) mag rijden. Ook belangrijk, vermogen/gewichtsverhouding mag maximaal 0,1 kW/kg zijn.
  • Rijbewijs A2 – Minimum leeftijd is 20 jaar (lessen vanaf 19), ook hier een theorie examen en twee praktijk examens. Voor A2 moet je minimaal 2 jaar rijbewijs A1 hebben, en dan hoef je geen theorie examen te doen. Dit wordt een doorstromer genoemd. Een beginner voor A2 moet ook minimaal 20 jaar oud zijn, en moet wel theorie examen doen. Maximale vermogen voor A2 is 35 kW (48 pk). Voor A2 geldt een vermogen/gewichtsverhouding van maximaal 0,2 kW.
  • Rijbewijs A onbeperkt – Zoals de naam al aangeeft mag je met dit rijbewijs op motorfietsen met onbeperkt vermogen rijden. Als doorstromer moet je minimaal 2 jaar rijbewijs A2 hebben (minimum leeftijd in theorie dus 22 jaar) en moet je twee praktijk examens doen. Als beginner moet je minimaal 24 jaar oud zijn (ook lessen pas vanaf 24 jaar). Een beginner moet theorie examen doen en de twee praktijk examens.

Opmerking. Beide praktijk examens worden niet op dezelfde dag gedaan. Sterker nog, voor het examen verkeersdeelneming moet je geslaagd zijn voor het examen voertuigbeheersing.

<tekst gaat onder de foto verder>

Het koppelen van vermogen aan de leeftijd van de bestuurder heeft zeker voordelen qua veiligheid. “Vroeger” kon je op je 18e je rijbewijs A halen en kocht je gewoon een Honda CBR1000 met 135 pk en daar kon je zonder enige ervaring mee rondscheuren. Dat is natuurlijk vragen om problemen.

Maar rijbewijs A1 is natuurlijk een veredeld brommerrijbewijs en mag je op een motor rijden waarmee je amper op de snelweg kunt meekomen als het maar een beetje waait. Daarnaast is de spoeling voor 11 kW motorfietsen ook gewoon erg dun.

Rijbewijs A2 is al interessanter en daar zijn leuke fietsen tussen. Ook qua leeftijd gaat het nog wel (ik zou mijn jongens adviseren A1 over te slaan en met A2 te beginnen) en op een A2 fiets kan je goed meekomen.

A onbeperkt wordt wel anders. De kans is levensgroot dat je op je 24e als iets met huisje-boompje-beestje aan het doen bent, eigen huis kopen etc. en dan is er geen geld meer voor een leuke (2e hands) motorfiets.

Dat is jammer en wat je nu ziet gebeuren is dat de gemiddelde leeftijd van de motorrijder met grote stappen omhoog gaat. Motorrijders van 50+ zijn de grote doelgroep, hebben vaak al wat grotere kinderen en hebben meer te besteden. En de aanwas van nieuwe, jonge motorrijders blijft dan achter.

Zou je daar wat aan kunnen doen? Persoonlijk denk ik dat je A1 rijbewijs bijvoorbeeld naar 16 of 17 jaar zou kunnen trekken, en ook de leeftijd voor A2 misschien iets verhogen. Maar ja, het zijn Europese regels, en Nederland wil toch graag het braafste jongetje van de klas zijn. En wat scheelt, in “Den Haag” zitten helaas weinig motorrijders die voor ons willen en kunnen lobbyen. Het is niet zo erg als destijds de minister Tineke Netelenbos die de motorrijders volledig negeerde (en ze liever kwijt dan rijk was) maar optimaal is het nog steeds niet. Helaas.

Lang weekend Normandie

Normandie is vanuit Nederland helemaal niet zo ver weg en zeker de moeite waard voor een lang weekend of een midweek weg op de motor. Normandie bestond vroeger uit twee delen, Haute-Normandie en Basse-Normandie. Haute-Normandie begint grofweg bij Le Treport (ca. 500 km vanaf Utrecht) tot aan Le Havre. Basse-Normandie begint dan bij Le Havre en loopt tot aan Mont St. Michel, ca. 750 km vanaf Utrecht.

Haute-Normandie is een streek die vaak wordt overgeslagen, mensen willen toch zo snel mogelijk naar het ‘echte’ (in hun ogen) Normandië om daar de WOII graven te bekijken. Dat is natuurlijk wel terecht, maar ook Haute-Normandie heeft veel te bieden.

image

Het weekend begint met een overnachting in het Van Der Valk hotel in Goes, een prima uitvalsbasis voor een rit door België en Frankrijk. Vanuit Goes kan je heel snel via de A58 en de Westerscheldetunnel naar Zeeuws-Vlaanderen. Vanaf Terneuzen de N61 richting Oostburg, de N253 richting Westkapelle, de N346 om Brugge heen (in 2017 krukken vanwege de aanleg van de A11 aldaar) en bij Jabbeke de E40 op richting Calais. Op zich is het ook wel grappig om langs de kust te rijden en te zien hoe het toerisme de kustlijn heeft verkracht, maar het ging nu om Haute-Normandie, dus dat komt een andere keer.

Dit is vast niet de snelste route, maar op deze manier hoef je niet over de snelweg richting Antwerpen en Gent, een snelweg die berucht is vanwege het vrachtverkeer, caravans en campers en de vele files op de ring van Antwerpen. Ook de kwaliteit van het Belgische asfalt richting Antwerpen en Gent brengt je ook niet in de juichstemming natuurlijk.

Net voorbij Calais nemen we de afslag 43 richting de kust. Hier beginnen ook de krijtrotsen een beetje. Na de kilometer of 5 door de bebouwde kom te hebben gereden kom je uit de D940 die vlak langs de kust loopt. Lekker rustig, beetje kronkelig met aardige bochten (geen haarspeldbochten maar je kan je er soms flink in vergissen) met maar weinig toeristen. Hier kom je langs Sangatte, daar was vroeger de boorput voor de kanaaltunnel, maar daar is niets meer van terug te zien natuurlijk. Cap Blanc-Nez is het eerste uitzichtpunt over het kanaal, helaas is het vandaag redelijk grijs.

image

Het is wel droog, dat dan weer wel . De weg slingert verder naar het zuiden, en ook hier wordt rekening gehouden met de Engelse toeristen. Bij elke potentiele stop en elk dorpje zie je bordjes met ‘keep right’.

image

Alhoewel niet al te bekend heeft ook hier WOII behoorlijk huisgehouden, en in elk zichzelf respecterend dorp vind je ook wel een WOII museum, voorzien van bunkers, tanks of gigantische kanonnen die over het kanaal gericht staan. Op zich niet gek dat die hier staan, de Duitsers gingen er natuurlijk vanuit dat de geallieerden de makkelijkste plaats zouden pakken om naar Frankrijk te komen, en dat zou op het smalste stuk zijn, en dat was hier.

Eenmaal bij Boulogne-sur-Mer aangekomen moet vanwege tijdgebrek de A16 weer opgezocht worden. Hier begint ook de tolweg en dat betekent dat het lekker rustig is. Alleen bij de tolpoort zelf is het redelijk druk, maar het is dag voor ‘zwarte zaterdag’ dus veel Nederlandse caravans en aanhangers die een dag eerder zijn weggegaan. Wie geen zin heeft in het gepruts met een credit card op de motor, een tolbadge is ook een heel handig ding, en vrij eenvoudig op de motor te monteren: https://mijnmotorfiets.nl/2015/07/09/tolbadge-frankrijk-op-de-motor/.

Bij Abbeville (afrit 23, zo’n 65 km onder Boulogne) wordt de snelweg weer verlaten en via de D925 gaat de route richting Eu en Le Treport. Een wat saaie weg met veel rotondes. De rotondes zijn wel van het soort waar je op de motor lekker mee rond kunt rijden, dus dat maakt wel weer veel goed. Via Eu en Étalondes komen we dan in Criel-sur-Mer waar de overnachtingen gepland zijn. In een mooi huisje met garage onder het huis dus de motor staat ook veilig.

image

Het strand is hier voorzien van grote stenen en geen zand. Dat loopt heel naar, maar verrassend genoeg kan je er prima op zitten of liggen als je maar even een kuiltje maakt waar je op kunt liggen. De zon zorgt ervoor dat de stenen lekker opgewarmd zijn, en voor je het weet val je in slaap. Wel oppassen, want het getijde kent hier enorme hoogteverschillen.

Le Treport is een havenstadje waar je deze getijdeverschillen goed kunt zien. Als het eb is liggen alle boten droog op de bodem van de haven. Een heel apart gezicht. Als het vloed wordt loopt de haven weer vol en drijven de boten gewoon weer.

image

Een andere leuke stad om te bezoeken is Rouen, de ‘hoofdstad’ van Haute-Normandie. Ook hier heeft WOII behoorlijk huisgehouden, en de geschiedenis wordt hier levend gehouden. “We will never forget”, maar dan in het Frans. Sommige gebouwen zijn na de oorlog ook gedeeltelijk gerestaureerd, waarbij met name kogelgaten in de muur achter zijn gebleven, alhoewel het soms meer op gatenkaas lijkt.

image

Ook vind je bij veel van dit soort lokaties grote borden met foto’s hoe het na de oorlog was, en dat was verschrikkelijk. Na D-Day hebben de geallieerden echt de Duitser weg moeten bombarderen, en is er heel veel verloren gegaan.

Maar niet alleen WOII heeft hier erg gewoed, ook de eerste wereldoorlog tussen 1914 en 1918 is hier heel erg geweest. In Vlaanderen misschien nog wel erger, maar in Haute-Normandie vind je ook nog heel veel begraafplaatsen uit WOI. En na 100 jaar liggen die er nog steeds spik-en-span bij, ook deze worden erg goed onderhouden.

image

Het nadeel van een lang weekend is wel dat het zo snel voorbij is. Het voordeel van Haute-Normandie is dat het niet zo heel ver weg is, dus om 15:00 uur gaan rijden betekent wel dat je om 21:00 alweer thuis bent, zonder dat je meteen alle maximumsnelheden aan je laars hoeft te lappen. En maar één keertje tanken onderweg, ook wel prettig. En een volgend weekend is ook zo weer gepland natuurlijk.

VRO Expert op PVI Circuit Lelystad

Afgelopen week (zaterdag 24 juni) heb ik een VRO Expert gevolgd van de KNMV op het PVI (Politie Verkeers Instituur) in Lelystad.

Er zijn een aantal verschillende VRO trainingen (op het circuit) van de KNMV.

  • VRO op maat – Dit is vergelijkbaar met wat vroeger VRO 1 was. Hierbij ligt de nadruk op motorbeheersing. Zo mag je bijvoorbeeld bijzondere verrichtingen doen (remproef, achtjes draaien, keren op de weg, stoeprandje pakken) en ook zit er bochtentechniek in. De snelheid is hier niet al te hoog.
  • VRO Expert – Vergelijkbaar met de ‘oude’ VRO 2, alleen hoef je niet vooraf de VRO op maat te doen. Is het expert? Ach, alles is relatief, maar een beetje motorbeheersing kan geen kwaad. De snelheid ligt wel hoger dan bij VRO op maat, maar wereldschokkend is het zeker niet. Je hoeft hier niet bang voor te zijn zeg maar.
  • VRO Bochten – Dit was vroeger de VRO sportief. De nadruk ligt op bochtentechniek, en de snelheid kan in de loop van de dag fors omhoog gaan. Vroeger waren het vooral de sportieve fietsen, nu is het wel voor algemener gebruik.

Terug naar de VRO Expert. Deze is beschikbaar met een aantal onderdelen die je zelf vooraf kan kiezen bij de inschrijving. Zelf had ik voor de optie met de waterbak gekozen.

Onze dag begon met een paar rondjes op het circuit rijden om even de baan te verkennen, en de instructeur (Frank van Gerwen uit Duiven) de kans te geven te kijken wat voor vlees hij in de kuip heeft.

Wat zit er allemaal in zo’n dag? Omdat vanwege de regen de bermvlucht niet doorging (te soppig) was een onderdeel ‘motor gymnastiek’ ingelast. Staand rijden, een been achterop de buddy, twee benen achterop de buddy, amazonezit, dat soort oefening. Dit is vooral bedoeld om meer vertrouwen in de motor te krijgen.

Ook leuk is de remproef, zeker als je ABS op de motor hebt. Zelf met 100 a 110 km/uur aan komen rijden en dan vol in de ankers. Voor mij de eerste keer dat mijn achterwiel omhoog kwam. Mijn eerste stoppie, joehoe (op een BMW R1200RT, niet de lichtste!). Ook remmen in de bocht met ‘countersteering’ kwam aan bod. Prettig om in een gecontroleerde omgeving te kunnen oefenen. En countersteering komt ook weer aan bod bij de ‘lane change’ op hogere snelheid.

De waterbak is een ervaring op zich. Gewoon rechtuit het water inrijden, remmen, koppeling in en uitwijken. En dan die hoge muur van water om je heen natuurlijk. Prachtig, we blijven allemaal kleine kinderen natuurlijk.

IMG_5732

En de bochtentechniek natuurlijk. Bij dit onderdeel rijd je rondjes over het circuit (niet al te hoge snelheid, gewoon lekker, maar wel afgestemd op de cursist) waarbij je per ronde wisselt achter de instructeur. Hij past dus de snelheid aan aan degene die achter hem rijdt. Dit is gewoon erg leuk om te doen. Goed asfalt, geen auto’s, fietsers of voetgangers, gewoon lekker sturen. En even doorgaan op de waterbak, het had ‘s ochtends best veel geregend en het circuit was aardig nat. Een van de dingen die ik heb geleerd is dat het met nat weer niet ‘glad’ is, maar ‘minder stroef’. Ik was verbaasd hoe je op nat asfalt best nog goed kunt sturen, en hoe je motor daar reageert op witten plakstrepen, of van die zwarte teerstrepen. Dat viel met 100% mee. Natuurlijk moet je op de openbare weg altijd een ruime veiligheidsmarge houden, maar om met geknepen billen te rijden is lang niet altijd nodig.

Terugkijkend is de VRO Expert van de KNVM een hele dag om te doen. Bijzonder leerzaam en een prettige omgeving om wat extra dingen met je motor te doen. Je hoeft helemaal geen expert te zijn om hieraan mee te doen, maar het helpt je wel om expert te worden door middel van extra inzichten en ervaringen. Een aanrader!

Motorrijden voor het goede doel

Elk jaar organiseert de Veluwse Motor Tour Club (VMTC) samen met de Rotary uit Putten de VMTC-Motary tourtocht. Hier is zelfs een officiele stichting voor, de “Stichting VMTC-Rotary” (voorheen heette deze de “Stichting VMTC-Motary”.

Deze tourtocht wordt elke 2e zaterdag van juni verrreden, en georganiseerd door de VMTC en de Rotary tesamen. Omdat de Rotary natuurlijk een grote organisatie is met een landelijk netwerk zijn de mogelijkheden schier onbeperkt.

De tourtocht is gemiddeld 400 a 450 km lang en voert door Nederland, waarbij de start en finish in Putten is. Dit jaar voerde de tocht richting Zuid Hollandse Eilanden, waarbij via Zeeland nog een heel klein stukje Belgie werd aangedaan. Vorig jaar ging de route door Noord-Holland (met lunch op het terrein van de Koninklijke Marine!), en via de afsluitdijk, door Friesland en Noordoostpolder terug naar Putten.

De start is traditioneel op het grote plein achter het gemeentehuis in Putten. Na inschrijving krijg je de lunchbonnen mee voor onderweg, en kan je op het plein een broodje krijgen met koffie om in de stemming te komen.

IMG_5436

Zoals gezegd voerde de tocht dit jaar richting Zuid-Hollandse Eilanden. Wel grappig, want in de driehoek Amersfoort, Amsterdam, Utrecht (waar je normaal alleen de A2 dan wel de A27 ziet) zitten hele mooie kleine weggetjes waar je prima kan touren.

IMG_5452

De lunch (prima BBQ!) was bij Gear Box Services in Oud-Beijerland, een van  de connecties via de Rotary. De lunch werd ook volledig betaald door dit bedrijf waardoor er meer geld voor het goede doel overblijft.

Over het goede doel: dit jaar was dat de Stichting Support CSA Trust. Een stichting die zich inzet voor de meest kansarme (kasteloze!) kinderen in India. Met het geld wat hieraan besteed wordt kunnen deze kinderen naar school, kunnen schoolspullen gekocht worden, schooluniformpjes etc zodat deze kinderen hopelijk een wat betere toekomst krijgen.

Ieder jaar is er een ander goed doel. Binnen de Stichting VMTC-Rotary wordt ieder jaar een aantal goede doelen voorgedragen en eentje wordt geselecteerd. Het goede doel in kwestie moet later in het jaar ook verantwoording afleggen aan de VMTC-Rotary waar het geld aan besteed is, en wat de resultaten zijn. Het is zeker geen vrijheid blijheid dus.

Het geld wordt verzameld uit het inschrijfgeld voor de tourtocht (€ 24,50 per persoon) en van sponsoren. Dit jaar was het overhandigde bedrag voor Stichting Support CSA Trust € 13.500,- wat toch een net bedrag is. Vorig jaar was het goede doel de “Stichting Jelte” uit Biddinghuizen waar uiteindelijk een cheque van € 15.000,- overhandigd mocht worden.

IMG_1429

Een tourtocht van 450 km met een start om 8:30 over de kleinste weggetjes die je maar weet is een behoorlijk dag sturen waarbij je zeker niet vroeg terug in Putten bent (niet voor 18:30 zeg maar) maar waarbij het moment van overhandigen van de cheque (met bijbehorende emoties) toch wel weer een mooi moment is.

Meer informatie op de site van VMTC-Rotary https://www.motary.nl/

Inmiddels is er ook een video-impressie van de 2017 editie op YouTube geplaatst:

 

Elfstedentocht op de motor

Elk jaar wordt op 2e pinksterdag de Elfstedentocht voor motoren verreden, georganiseerd door de Friesche Motor Club. De Friesche Motor Club bestaat sinds 1914, en de Elfstedentocht is dit jaar voor de 83e keer verreden. Bijna elk jaar dus, met uitzondering van een paar oorlogsjaren, jaren van crisis en de laatste keer in 2001 ging het niet door vanwege de MKZ crisis.

De tocht is ca. 240 km en voert langs alle 11 steden van de Elfstedentocht. In totaal doen er 3600 voertuigen mee, motoren, trikes, auto’s en solexen. Om 3600 voertuigen te laten rijden is er wel wat organisatie nodig, zo is het volle bak bij de Frieslandhallen op 2e pinksterdag Smile

DSC_1290

Het is een hele aparte beleving zo’n Elfstedentocht met zoveel motoren. Zelf ben ik helemaal niet van het rijden in grote groepen, maar om zo’n sliert motorfietsen door het Friese landschap te zien slingeren is wel heel apart.

Het leeft ook heel erg bij de Friezen. Overal langs de route staan mensen te kijken en te zwaaien, lekker op een stoel of soms met een complete partytent, voorzien van bier en BBQ. De stempelposten is wel een aparte belevenis, iedereen krijgt een stempelkaart, en je krijgt pas je ‘elfstedenkruisje’ als je alle stempels hebt verzameld. Maar ook hier geld, 3600 stempels in dik 2 uur is een hele grote groep voertuigen.

DSC_1304

Er rijden dus niet alleen motoren mee, maar ook auto’s. Een Opel Vectra zul je er niet tegenkomen, vaak zijn het oude auto’s en vooral oude Amerikanen vallen natuurlijk goed op.

DSC_1345

Niet alle plaatsen hebben een stempelpost, dat zou het geheel wel te gortig maken, nu moeten er 6 stempels verzameld worden. Bovenstaande foto is gemaakt in Harlingen, waar de benen gestrekt kunnen worden, waar koffie wordt geschonken en waar je een broodje worst of warme beenham kunt krijgen. De inwendige mens moet immers ook verzorgd worden.

De laatste stempelpost is in het noordelijke Dokkum. Langs de Dokkumer Ee gaat het richting Bartlehiem, een plaats die natuurlijk niet mag ontbreken. Iedereen kent Bartlehiem wel, of herkent het alom bekende bruggetje waar de schaatsers elkaar tegenkomen (vanuit Bartlehiem gaat het richting Dokkum en dan in tegenovergestelde richting weer terug naar Bartlehiem).

NMS_1602

Na Bartlehiem is het nog 20 km terug naar Leeuwarden en kan het kruisje opgehaald worden. En toch, ook al houd je niet van grote georganiseerde toertochten, door al het enthousiasme van iedereen tijdens de tocht, zowel de rijders als de toeschouwers, is dit wel een hele aparte ervaring die ik iedereen kan aanbevelen.

De kop eraf: BMW R 1200 RT

image

De huidige generatie BMW R 1200 RT is in 2014 op de markt gekomen, en dat ging niet zonder slag of stoot. Al snel na de introductie bleken er problemen te zijn met de schokdemper wat leidde tot een grote terugroepaktie. Een terugroepaktie in de categorie “nu stoppen met rijden en terug naar je dealer”. Vervelend als je net een nieuwe fiets had gekocht, nog veel vervelender als je met je nieuwe fiets al in de Alpen aan het toeren was. Ook bleken er veel klachten te komen over de japans aandoende knoppen op het stuur, niet iets wat je wilt met een motorfiets die nieuw zomaar meer dan € 25.000 moet kosten.

Inmiddels is het wel gestabiliseerd, en met 260 nieuw verkochten exemplaren in 2016 kan BMW toch in haar handen knijpen. Maar na 3 jaar beginnen ook de eerste tweedehands exemplaren op de markt te komen, en vaak zijn het ook nog BTW motorfietsen wat interessant kan zijn als je een eigen bedrijf hebt of ZZP’er bent. Moet je nu zo’n ‘tweedehands’ fiets kopen, of toch maar doorsparen voor een hele nieuwe? Wij reden een jaar met een twee jaar oude, full options R 1200 RT met 20.000 km op de teller. Lees verder “De kop eraf: BMW R 1200 RT”

Motorjack wassen in wasmachine

Na twee seizoenen werd de Macna doorwaai jas toch wat smoezelig en moest gewassen worden. Op de motorbeurs op de stand van Damen Leathers werden flesjes met Techwash verkocht, schijnt ideaal spul te zijn om kunstof motorspullen te wassen.

De eerste stap is het verwijderen van alle beschermingsmaterialen zoals op de rug, schouders en ellebogen. Daarna 40 cc van de TechWash in de wasmachine, en een programma op 40 graden zonder centrifuge kiezen.

Na afloop (buiten) te drogen hangen en na 2 dagen is de jas weer zo goed als nieuw en is al het smoezelige er van af.